اصل ماجراء از این قرار بود که سر امتحان حساس علوم زیستی و بهداشتی ( که خیلی هم برایم مهم بود ) به دلیل اینکه من در شب توجه و اهتمامم به درس بیشتر است قرار گذاشتم نصف درس را صبح بخوانم و نصف دیگر و اصلی درس را نیز شب بخوانم.

اما وقتی که شب ساعت 9 به منظور مطالعه به اتاق رفتم ناگهان دنیا در دیدگانم تیره گشت و باد کولر و صدا و تصویر تلویزیون و هر آنچه از نور و رنگ و صدا و تصویر در آنجا قابل تصور بود قطع و رو به تاریکی و سیاهی رفت و بعد از چند لحظه گنگی ناگهان همه با حزن و اندوه گفتند: بازم برق رفت!
در ایران امروز قطع برق پدیده جدید یا مهمی نیست و کم کم عادی شده ولی چیزی که در این جریان بود محسوس به نظر می رسید عبارت بود از: زمان قطع برق، مدت قطع برق و عمق و گستردگی مناطق محروم شده از برق.